blenden

(1) (durch übermäßige Helligkeit od. lästige Lichtstrahlen) js. Sehvermögen beeinträchtigen
ทำให้ตาพร่า /Tam ˆhai ta: ˆPra:/
• Das grelle Licht hat mich total geblendet. แสงจ้าทำให้ตาฉันพร่าไปหมด

(2) jm. das Augenlicht nehmen
ทำให้ตาบอด /Tam ˆhai ta: ,bɔ:t/
• Die, die ihr etwas angetan haben, wurden gefangengenommen und geblendet.
  ผู้ที่ทำร้ายเธอถูกจับและถูกทำให้ตาบอด

(3) jn. durch äußere Vorzüge täuschen
หลอกลวง /,lɔ:k lu:ang/
• Er blendete sie durch seine zuckersüßen Worte. เขาหลอกลวงเธอด้วยคำพูดแสนหวาน
• Ich werde mich kein zweites Mal blenden lassen. ผมจะไม่ยอมถูกหลอกลวงเป็นครั้งที่สอง