Ekel

(1) (m.) starke (körperliche, moralische) Abscheu
ความขยะแขยง /Kwa:m-,Ka-,ja ,Ka-ˇjä:ng/
ความน่ารังเกียจ /Kwa:m-ˆna:-rang ,gi:at/
• Ekel verursachen ทำให้เกิดความขยะแขยง / ทำให้เกิดความน่ารังเกียจ
• Ekel empfinden รู้สึกขยะแขยง / รู้สึกรังเกียจ

(2) (n.) (ugs., abwertend) ekelerregende Person
คนน่ารังเกียจ /Kon-ˆna:-rang ,gi:at/ [คน /Kon/]