einsam

(1) ohne Gesellschaft, ohne Kontakte zur Umwelt
เหงา /ˇngau/
ว้าเหว่ /‘wa: ,we:/
• Er fühlt sich sehr einsam, wenn seine Frau nicht da ist.
  เขารู้สึกเหงามากเวลาภรรยาของเขาไม่อยู่ / เขารู้สึกว้าเหว่มากเวลาภรรยาของเขาไม่อยู่
• Obwohl er allein lebt, fühlt er sich dennoch nicht einsam.
  ถึงเขาจะอยู่คนเดียวแต่ก็ไม่รู้สึกเหงา / ถึงเขาจะอยู่คนเดียวแต่ก็ไม่รู้สึกว้าเหว่
• ein einsames Leben führen ใช้ชีวิตเหงา / ใช้ชีวิตว้าเหว่

(2) ohne Menschen, nicht od. wenig bewohnt
เปลี่ยว /,pli:o/
• Leute fanden eine Leiche am Rande einer einsamen Straße. มีคนพบศพริมถนนเปลี่ยว
• Er hat ein Haus auf einer einsamen Insel. เขามีบ้านบนเกาะเปลี่ยว

(3) abgeschieden, abgelegen
ห่างไกล /,ha:ng glai/
• Sie wohnen in einem einsamen Dorf in der Provinz Nakhon Ratchasima.
  พวกเขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านห่างไกลในจังหวัดนครราชสีมา