wachen

(1) (geh.) wach sein, nicht schlafen
ตื่นอยู่ /,tü:n ,ju:/
• Sie wachte die ganze Nacht. เธอตื่นอยู่ทั้งคืน

(2) (wach bleiben u.) auf jn./etw. aufpassen, achthaben
เฝ้าไข้ /ˆfau ˆKai/
• Der Arzt wachte die ganze Nacht neben dem Bett des Patienten. หมอเฝ้าไข้อยู่ข้างเตียงคนไข้ตลอดคืน