Raub (m.)

(1) das Rauben1
การปล้น /ga:n-ˆplon/ [ครั้ง /‘Krang/]
การโจรกรรม /ga:n- dscho:[dscho:n]-‘ra-gam/ [ครั้ง /‘Krang/]
• einen Raub begehen กระทำการปล้น / กระทำการโจรกรรม

(2) Entführung1
การลักพา /ga:n-‘lak Pa:/ [ครั้ง /‘Krang/]
การลักพาตัว /ga:n-‘lak Pa: tu:a/ [ครั้ง /‘Krang/]

(3) das, was geraubt1 wurde
ของที่ปล้นมาได้ /ˇKɔ:ng ˆTi: ˆplon ma: ˆdai/
ของที่โจรกรรมมาได้ /ˇKɔ:ng ˆTi: dscho:[dscho:n]-‘ra-gam ˆdai/
• Sie teilten den Raub halbe-halbe unter sich auf.
  เขาแบ่งของที่ปล้นมาได้กันครึ่งต่อครึ่ง / เขาแบ่งของที่โจรกรรมมาได้กันครึ่งต่อครึ่ง