Genehmigung (f.)

(1) Dokument, auf dem etw. (insbesondere von behördlicher Seite) genehmigt wird
ใบอนุญาต /bai ,a-‘nu-ˆja:t/ [ใบ /bai/]
• einen Antrag auf eine Genehmigung stellen ยื่นคำร้องขอรับใบอนุญาต
• eine Genehmigung ausstellen ออกใบอนุญาต
• Die Genehmigung läuft am fünften Dezember ab. ใบอนุญาตจะหมดอายุวันที่ห้าธันวาคม
• Seine Genehmigung ist auf sechs Monate befristet. ใบอนุญาตของเขามีกำหนดหกเดือน
• eine Genehmigung entziehen ถอนใบอนุญาต
• Er muss das Geschäft schließen, weil ihm die Genehmigung entzogen wurde.
  เขาต้องปิดร้านเพราะว่าเขาถูกถอนใบอนุญาต
• keine Genehmigung haben ไม่มีใบอนุญาต
• eine Genehmigung fälschen ปลอมใบอนุญาต
• eine gefälschte Genehmigung ใบอนุญาตปลอม

(2) das Genehmigen1
การอนุญาต /ga:n-,a-‘nu-ˆja:t/
• eine schriftliche Genehmigung erhalten ได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร / ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
• Er fällt Bäume im Wald ohne eine Genehmigung (erhalten zu haben).
  เขาโค่นต้นไม้ในป่าโดยไม่ได้รับการอนุญาต / เขาโค่นต้นไม้ในป่าโดยไม่ได้รับอนุญาต