Gesetz (n.)

(1) (Rechtswesen) zu befolgende Regel(n), die ein Gesetzgeber erlässt
กฎหมาย /,got ˇma:i/ [ฉบับ /,tscha-,bap/] (Abk.) กม
• Gesetze sind Vorschriften, die jeder befolgen muss. กฎหมายคือข้อบังคับที่ทุกคนต้องปฏิบัติตาม
• Das Gesetz des Staates Florida erlaubt noch, dass die Bevölkerung Feuerwaffen in Besitz haben kann.
  กฎหมายของรัฐฟลอริดายังอนุญาตให้ประชาชนมีอาวุธปืนในครอบครองได้
• Thailand hat ein Gesetz, das das Rauchen im Flugzeug verbietet.
  ประเทศไทยมีกฎหมายห้ามสูบบุหรี่บนเครื่องบิน
• (5) Niemand steht über dem Gesetz. ไม่มีใครจะอยู่เหนือกฎหมาย
• laut Gesetz ตามกฎหมาย
• dem Gesetz entsprechend bestrafen ลงโทษตามกฎหมาย
• nach deutschem Gesetz ตามกฎหมายเยอรมัน
• Dies ist doch laut [nach dem] Gesetz korrekt. นี่ก็ถูกต้องตามกฎหมาย
• die Gesetze achten เคารพกฎหมาย
• ein Gesetz brechen, gegen ein Gesetz verstoßen ทำผิดกฎหมาย / ละเมิดกฎหมาย
• dem Gesetz Geltung verschaffen รักษากฎหมาย
• ein strenges Gesetz กฎหมายที่เข้มงวด
• ein ungeschriebenes Gesetz กฎหมายที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษร
• ein Gesetz einbringen เสนอกฎหมาย
• über ein neues Gesetz abstimmen ลงคะแนนเสียงเรื่องกฎหมายฉบับใหม่
• Das Gesetz passierte das Parlament. กฎหมายผ่านรัฐสภา
• ein Gesetz erlassen ออกกฎหมาย
• ein Gesetz durchsetzen บังคับใช้กฎหมาย
• ein Gesetz abändern เปลี่ยนแปลงกฎหมาย
• ein Gesetz abschaffen [annullieren] ยกเลิกกฎหมาย
• der Anwendungsbereich eines Gesetzes ขอบเขตการใช้กฎหมาย
• im Namen des Gesetzes ในนามของกฎหมาย
• außerhalb des Gesetzes นอกกฎหมาย
• Spruch das Auge des Gesetzes (scherzhaft) Polizei ตำรวจ

(2) Richtlinie
กฎเกณฑ์ /,got ge:n/