Fahrstuhl Fahr-Stuhl (m.)

(1) Vorrichtung zu Auf- u. Abwärtstransportieren von Personen u. Lasten
ลิฟต์ / ลิฟท์ /‘lif[‘lip]/* [ตัว /tu:a/]
• auf den Fahrstuhl warten รอลิฟต์
• Ich trat hinter ihm in den Fahrstuhl ein. ฉันก้าวตามเขาเข้าไปในลิฟต์
• Der Fahrstuhl hielt im obersten Stockwerk des Gebäudes und ich stieg aus.
  ลิฟต์หยุดที่ชั้นบนสุดของอาคาร ฉันก้าวออกไป / ลิฟต์จอดที่ชั้นบนสุดของอาคาร ฉันก้าวออกไป
• Der Fahrstuhl fährt erst abwärts. ลิฟต์ลงไปก่อน
• Der Fahrstuhl fährt erst aufwärts. ลิฟต์ขึ้นไปก่อน
• den Fahrstuhl benutzen ใช้ลิฟต์

(2) kurz für: Krankenfahrstuhl
รถเข็น /‘rot ˇKen/ [คัน /Kan/]
รถนั่ง /‘rot ˆnang/ [คัน /Kan/]
รถนั่งเข็น /‘rot ˆnang ˇKen/ [คัน /Kan/]