König (m.)

(1) höchster Herrscher in bestimmten Monarchien (nach dem Kaiser)
กษัตริย์ /,ga-,sat/ [องค์ /ong/, พระองค์ /‘Pra ong/]
• Der König dankte kurz nach der Revolution ab. กษัตริย์สละราชสมบัติหลังจากการปฏิวัติไม่นาน
• Seine Majestät der König พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
• König Bhumibol Adulyadej พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
• König Maha Vajiralongkorn พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ
• Spruch Der Kunde ist König. im Thai: Der Kunde ist Gott. ลูกค้าเป็นพระเจ้า

(2) wichtigste Figur im Schach1
ขุน /ˇKun/ [ตัว /tu:a/]
คิง /King/* [ตัว /tu:a/]
• König ist der Name einer Schachfigur. ขุนคือชื่อตัวหมากรุก / คิงคือชื่อตัวหมากรุก
• Der König kann nicht geschlagen werden. ขุนจะถูกกินไม่ได้ / คิงจะถูกกินไม่ได้
• Dein König steht gerade im Schach. ขุนของคุณกำลังถูกรุก / คิงของคุณกำลังถูกรุก
• Der König kann nicht rochieren, während er im Schach steht.
  ขุนจะเข้าป้อมขณะที่ถูกรุกไม่ได้ / คิงจะเข้าป้อมขณะที่ถูกรุกไม่ได้
• Der König war in drei Zügen schachmatt (gesetzt). ขุนถูกรุกจนในสามตา / คิงถูกรุกจนในสามตา

(3) (in vielen Kartenspielen) Karte1, auf der ein König abgebildet ist
คิง /King/* [ตัว /tu:a/]