abtrennen

(1) jn. von jm. absondern
แยกออก /ˆjä:k ,ɔ:k/
• Patienten, die an einer ansteckenden Krankheit leiden, von anderen Patienten abtrennen
  แยกคนไข้ที่เป็นโรคติดต่อออกจากคนไข้อื่นๆ

(2) (ein Gebiet o. Ä. durch eine Grenze) abgrenzen
ล้อมรอบ /‘lɔ:m ˆrɔ:p/
• eine Stadt mit einer Mauer abtrennen ล้อมรอบเมืองด้วยกำแพง

(3) durch Reißen lösen
ฉีกออก /,tschi:k ,ɔ:k/
• ein Kalenderblatt abtrennen ฉีกปฏิทินออกใบหนึ่ง

(4) absägen1
เลื่อยออก /ˆlü:ai ,ɔ:k/

(5) ein Körperteil vom Körper trennen
ฟันขาด /fan ,Ka:t/
• einer Schlange mit einem Messer den Kopf abtrennen เอามีดฟันหัวงูขาด