Fremde (m.) bzw. (f.) j., der einem unbekannt ist
คนแปลกหน้า /Kon ,plä:k ˆna:/ [คน /Kon/]
(männl.) ชายแปลกหน้า /tscha:i ,plä:k ˆna:/ [คน /Kon/]
(weibl.) หญิงแปลกหน้า /ˇjing ,plä:k ˆna:/ [คน /Kon/]
• Seine Gattin empfängt ungern Fremde. ภรรยาของเขาไม่ชอบต้อนรับคนแปลกหน้า
• Dieses Kind hat Angst vor Fremden. เด็กคนนี้กลัวคนแปลกหน้า
• (7) Sie ist eine schüchterne Person, wenn sie sich unter Fremden befindet.
  เธอเป็นคนขี้อายเมื่ออยู่ระหว่างคนแปลกหน้า
• (8a) Sobald dieser Hund einen Fremden sieht, bellt er sofort. เห็นคนแปลกหน้าหมาตัวนี้ก็จะเห่าทันที