Unzufriedenheit (f.)
ความไม่พอใจ /Kwa:m-ˆmai Pɔ: dschai/
• Beide Seiten empfanden Unzufriedenheit in Bezug auf das Ergebnis der Verhandlungen.
  ทั้งสองฝ่ายมีความไม่พอใจต่อผลของการเจรจา
• Er brachte seine Unzufriedenheit mit meiner Arbeit zum Ausdruck. เขาแสดงความไม่พอใจในงานของฉัน
• Er ließ seine Unzufriedenheit an seinem jüngeren Bruder aus. เขาระบายความไม่พอใจใส่น้องชาย
• bei jm. für Unzufriedenheit sorgen สร้างความไม่พอใจให้แก่ x
• sexuelle Unzufriedenheit ความไม่พอใจทางเพศ