enden

(1) räumlich aufhören
สิ้นสุด /ˆsin ,sut/
• Die Straße endet am Wasserreservoir. ถนนสิ้นสุดที่อ่างเก็บน้ำ

(2) zeitlich aufhören, zu Ende gehen
สิ้นสุด /ˆsin ,sut/
• Die Amtszeit des neuen Premiers entspricht der Zeitspanne, die verbleibt, bevor die Amtszeit des alten Premiers endet.
  ระยะเวลาดำรงตำแหน่งของนายกฯ คนใหม่คือระยะเวลาที่เหลืออยู่ก่อนระยะเวลาดำรงตำแหน่งของนายกฯ คนเก่าจะสิ้นสุด
เลิก /ˆlö:k/
• Die Schule endet um 14 Uhr. โรงเรียนเลิกเวลา 14 น.
จบลง /,dschop long/
• Eine Auktion endet. การประมูลจบลง
• Eine Beziehung endet. ความสัมพันธ์จบลง

(3) einen bestimmten Ausgang haben
จบลง /,dschop long/
• (2b) Ihre erste Liebe endete mit Tränen. ความรักครั้งแรกของเธอจบลงด้วยน้ำตา
• Die Rede endete mit einem Sprichwort. สุนทรพจน์จบลงด้วยสุภาษิตบทหนึ่ง
• Die Geschichte endete mit einer Tragödie. เรื่องจบลงด้วยโศกนาฏกรรม
• Das Spiel endete mit einem Unentschieden. การแข่งขันจบลงด้วยการเสมอกัน
• Ich werde dir nicht sagen, wie der Film endet. ผมจะไม่บอกคุณว่าหนังจบลงอย่างไร

(4) nicht fortfahren
หยุด /,jut/
• Der Regen will nicht enden. ฝนตกไม่ยอมหยุด

(5) (Sprachwissenschaft) etw. als Auslaut, als Endung haben
ลงท้าย /long ‘Ta:i/
• Infinitive enden in der Regel auf -en oder -n. / Infinitive enden in der Regel mit -en oder -n.
  กริยารูปเดิมมักจะลงท้ายด้วย -en หรือ -n
• ein Nomen, das auf -oge endet / ein Nomen, das mit -oge endet คำนามที่ลงท้ายด้วย -oge