Bein ขา ขากางเกง เท้า ตีน กระดูก

Bein (n.)

(1) (Anatomie)
ขา /ˇKa:/ [ขา /ˇKa:/, ข้าง /ˆKa:ng/]
• Jeder hat zwei Beine. คนทุกคนมีขาสองขา
• Mein linkes Bein tut weh. ผมเจ็บขาข้างซ้าย
• Gestern brach er sich sein rechtes Bein. เมื่อวานนี้ขาข้างขวาของเขาหัก
• ein gebrochenes Bein ขาหัก
• die Beine ausstrecken ยืดขา / เหยียดขา
• Dieses Auto bietet keinen Platz, die Beine auszustrecken. รถคันนี้ไม่มีที่เหยียดขา
• die Beine breitmachen อ้าขา
• ein Bein verlieren เสียขาไปข้างหนึ่ง
• amputiertes Bein ขาด้วน
• Meine Beine sind steif. z. B. vom langen Sitzen ขาของผมเมื่อย
• die Beine spreizen กางขา
• eine langbeinige Blondine eine Blondine mit langen Beinen หญิงผมสีทองขายาว
• lange, dürre Beine haben มีขาตะเกียบ / เป็นคนขาตะเกียบ
• jm. ein Bein stellen ขัดขา x
• Ihm wurde ein Bein gestellt und er fiel hin. เขาถูกขัดขาหกล้ม
• mit übergeschlagenen Beinen auf dem Stuhl sitzen นั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้
• Der Hund hebt ein Bein und bepinkelt den Zaun. หมายกขาเยี่ยวรดรั้ว
• (5b) Wie viele Beine hat ein Tausendfüßer? กิ้งกือมีกี่ขา /กิ้งกือมีขากี่ขา
• Spruch sich die Beine in den Bauch stehen (ugs.) lange warten müssen ต้องรออยู่นาน
• Spruch jm. Knüppel zwischen die Beine werfen (ugs.) jm. absichtlich Probleme bereiten สร้างปัญหาให้ x

(2) Teil, auf dem z. B. ein Möbelstück, ein Gerät o. Ä. steht
ขา /ˇKa:/ [ขา /ˇKa:/]
• Ein Tisch muss mindestens drei Beine haben. โต๊ะต้องมีอย่างน้อยสามขา
• ein Bein drechseln กลึงขา

(3) kurz für: Hosenbein
ขากางเกง /ˇKa: ga:ng-ge:ng/ [ขา /ˇKa:/, ข้าง /ˆKa:ng/]

(4) (reg.) Fuß 1
เท้า /‘Tau/ [ข้าง /ˆKa:ng/, เท้า /‘Tau/]
(derb) ตีน /ti:n/ [ข้าง /ˆKa:ng/, ตีน /ti:n/]

(5) (Medizin, reg., österr., schweiz.) (in Zusammensetzungen wie z. B. „Jochbein“, „Nasenbein“, sonst alt) Knochen 1
กระดูก /,gra-,du:k/ [ชิ้น /‘tschin/, ซี่ /ˆsi:/, ท่อน /ˆTɔn/]