Pol (m.)

(1) einer der Endpunkte der Erdachse
ขั้วโลก /ˆKu:a ˆlo:k/ [ขั้ว /ˆKu:a/]
• Jeder Punkt auf dem Äquator ist von beiden Polen gleich weit entfernt.
  จุดทุกจุดบนเส้นศูนย์สูตรอยู่ห่างขั้วโลกทั้งสองเท่ากัน

(2) (Technik) Aus- od. Eingangspunkt des Stromes bei einer elektrischen Stromquelle
ขั้วไฟฟ้า /ˆKu:a fai ‘fa:/ [ขั้ว /ˆKu:a/]
• ein positiver Pol ขั้วปฏิฐาน / ขั้วบวก
• ein negativer Pol ขั้วลบ

(3) (Physik) eines der Anziehungszentren eines Magneten
ขั้วแม่เหล็ก /ˆKu:a ˆmä: ,lek/ [ขั้ว /ˆKu:a/]
• Unterschiedliche Pole ziehen sich an. ขั้วแม่เหล็กต่างกันจะดึงดูดกัน
• der positive magnetische Pol ขั้วแม่เหล็กเหนือ
• der negative magnetische Pol ขั้วแม่เหล็กใต้