knurren

(1) (von bestimmten Tieren) tiefe, grollende Laute von sich geben, um Aggression od. Unwohlsein auszudrücken
คำราม /Kam ra:m/
• Zuerst knurrte der Hund, darauf begann er zu bellen. หมาคำรามก่อนแล้วเริ่มเห่า
• Der Löwe knurrte laut. สิงโตคำรามเสียงดัง

(2) mürrisch, unzufrieden sprechen
บ่น /,bon/
• „Komme das nächste Mal nicht zu spät!“, knurrte er. „คราวหน้าอย่ามาสายไป“ เขาบ่น
• Er knurrte über das Essen. เขาบ่นเรื่องอาหาร

(3) (vom Magen) ein tiefes, gurgelndes Geräusch von sich geben
ร้อง /‘rɔ:ng/
• Sein Magen knurrte vor Hunger. ท้องของเขาร้องด้วยความหิว