fleißig

(1) unermüdlich u. zielstrebig tätig
ขยัน /,Ka-ˇjan/
ขยันขันแข็ง /,Ka-ˇjan ˇKan ˆKäng/
ขยันหมั่นเพียร /,Ka-ˇjan ,man Pi:an/
• Er ist ein fleißiger Student.
  เขาเป็นนักศึกษาที่ขยัน / เขาเป็นนักศึกษาที่ขยันขันแข็ง / เขาเป็นนักศึกษาที่ขยันหมั่นเพียร
• Er ist fleißig im Briefeschreiben an seine Liebste.
  เขาขยันเขียนจดหมายไปถึงที่รักของเขา /
  เขาขยันขันแข็งเขียนจดหมายไปถึงที่รักของเขา /
  เขาขยันหมั่นเพียรเขียนจดหมายไปถึงที่รักของเขา
• (1) Die Schüler in dieser Klasse lernen sehr fleißig.
  นักเรียนในห้องนี้ขยันเรียนหนังสือมาก /
  นักเรียนในห้องนี้ขยันขันแข็งเรียนหนังสือมาก /
  นักเรียนในห้องนี้ขยันหมั่นเพียรเรียนหนังสือมาก
• (8) Wer ist am fleißigsten? ใครขยันที่สุด / ใครขยันขันแข็งที่สุด / ใครขยันหมั่นเพียรที่สุด
• Er ist nicht so fleißig, wie er sagte.
  เขาไม่ขยันอย่างเขาว่า / เขาไม่ขยันขันแข็งอย่างเขาว่า / เขาไม่ขยันหมั่นเพียรอย่างเขาว่า
• Seine Frau ist fleißiger als er. เมียเขาขยันกว่าเขา / เมียเขาขยันขันแข็งกว่าเขา / เมียเขาขยันหมั่นเพียรกว่าเขา

(2) sich häufig wiederholend
บ่อย /,bɔi/
บ่อยๆ /,bɔi ,bɔi/
• Er geht fleißig spazieren. เขาไปเดินเล่นบ่อย / เขาไปเดินเล่นบ่อยๆ