Sonne (f.)

(1) (nS) (Astronomie) Stern im Zentrum unseres Sonnensystems
ดวงอาทิตย์ /du:ang a:-‘Tit/ [ดวง /du:ang/]
พระอาทิตย์ /‘Pra a:-‘Tit/ [ดวง /du:ang/]
(poetisch) ตะวัน /,ta-wan/
• Die wichtigste Lichtquelle, die wir kennen, ist die Sonne.
  แหล่งกำเนิดของแสงที่สำคัญที่สุดที่เรารู้จักคือดวงอาทิตย์ / แหล่งกำเนิดของแสงที่สำคัญที่สุดที่เรารู้จักคือพระอาทิตย์
• (3e) Wie kommt es, dass die Umlaufbahn der Erde um die Sonne eine Ellipse ist?
  ทำไมวงโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์ถึงเป็นวงรี / ทำไมวงโคจรของโลกรอบพระอาทิตย์ถึงเป็นวงรี
• Die Sonne strahlt Licht und Wärme aus. ดวงอาทิตย์ส่งแสงและความร้อน / พระอาทิตย์ส่งแสงและความร้อน
• Die Sonne geht auf. ดวงอาทิตย์ขึ้น / พระอาทิตย์ขึ้น
• Osten ist die Richtung, in der die Sonne aufgeht.
  ทิศตะวันออกคือทิศทางที่ดวงอาทิตย์ขึ้น / ทิศตะวันออกคือทิศทางที่พระอาทิตย์ขึ้น
• Im Winter geht die Sonne spät auf. ในฤดูหนาวดวงอาทิตย์ขึ้นช้า / ในฤดูหนาวพระอาทิตย์ขึ้นช้า
• Die Sonne scheint. ดวงอาทิตย์ส่องแสง / พระอาทิตย์ส่องแสง
• Die Sonne geht gerade unter. ดวงอาทิตย์กำลังตกดิน / พระอาทิตย์กำลังตกดิน
• Die Sonne ist untergegangen. ดวงอาทิตย์ตกดินแล้ว / พระอาทิตย์ตกดินแล้ว
• die Sonne mit bloßem Auge betrachten มองดวงอาทิตย์ด้วยตาเปล่า / มองพระอาทิตย์ด้วยตาเปล่า
• Die Sonne schmilzt den Schnee. ดวงอาทิตย์ละลายหิมะ / พระอาทิตย์ละลายหิมะ
• in der Sonne liegen นอนอาบแดด
• Regenbögen erscheinen auf der Gegenseite der Sonne.
  รุ้งกินน้ำจะปรากฏอยู่ด้านตรงข้ามกับดวงอาทิตย์ / รุ้งกินน้ำจะปรากฏอยู่ด้านตรงข้ามกับพระอาทิตย์

(2) Sonnenschein
แสงแดด /ˇsä:ng ,dä:t/
แสงอาทิตย์ /ˇsä:ng a:-‘Tit/