Leute (nP)

(1) Gruppe von Personen, Menschen
คน /Kon/
• (7) Momentan gibt es viele Leute, die ihr Haus sehr billig verkaufen wollen.
  ตอนนี้มีคนอยากขายบ้านถูกๆ เยอะ
• (5a) Wie viele Leute sind an Bord des Schiffes. มีคนอยู่บนเรือกี่คน
• (10) Hier waren rund viertausend Leute. ที่นี่มีสี่พันคนโดยประมาณ
• Abertausend Leute kamen, um sich das Fußballspiel anzusehen. มีคนหลายพันคนมาดูการแข่งขันฟุตบอล
• Er gibt sich mit den falschen Leuten ab. เขาคบกับคนผิด
• Dort waren überhaupt keine Leute. ที่นั่นไม่มีคนเลย
• Kennst du viele Leute in Bangkok? คุณรู้จักคนในกรุงเทพฯ มากไหม
• (1b) Alte Leute fahren nicht schnell. คนแก่ขับไม่เร็ว
• (3b) Einige Leute mögen ihn nicht. คนบางคนไม่ชอบเขา / บางคนไม่ชอบเขา
• (6) Was werden all die Leute sagen? คนทั้งหลายเขาจะว่าอย่างไร
• (7) Er wird von den meisten Leuten nicht beachtet. เขาไม่ได้รับความสนใจจากคนส่วนใหญ่
• Wir fördern junge Leute, die begabt sind. เราสนับสนุนคนหนุ่มสาวที่มีพรสวรรค์
• Spruch Kleider machen Leute. im Thai: Das Huhn ist schön wegen seiner Federn, die Leute sind schön wegen ihrer Kleidung.
  ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง
• Spruch (1a) Liebe macht (die Leute) blind. ความรักทำให้คนตาบอด
• Spruch Alte Leute sollten denken, junge Leute sollten handeln. คนแก่ควรคิด คนหนุ่มควรทำ
ผู้คน /ˆPu: Kon/
• (31+2) Die Leute, die den Vorfall sahen, begriffen, dass der Fahrer sicher nicht überleben würde.
  ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์เข้าใจว่าคนขับต้องไม่รอดแน่
• (4) Die Leute verstehen sich nicht. / Die Leute verstehen einander nicht. ผู้คนไม่เข้าใจซึ่งกันและกัน
• Die Leute liefen wüst durcheinander. ผู้คนวิ่งกันสับสนอลหม่าน
(abwertend) พวก /ˆPu:ak/
• (6a) Ich will nichts mit diesen Leuten zu tun haben. ผมไม่อยากคบกับพวกนี้
• (6b) Mit diesen Leuten will ich nichts zu tun haben. พวกนี้ผมไม่อยากคบกับเขา
• Diese Leute sind doch alle gleich. พวกนี้ก็เหมือนกันหมด
• Diese Leute sind der Abschaum der Gesellschaft. พวกนี้เป็นขยะสังคม

(2) (ugs.) Familienangehörige, Verwandte
ญาติ /ˆja:t/ [คน /Kon/]
• Du kannst meinen Leuten vertrauen. คุณไว้ใจญาติของผมได้