Disharmonie (f.)

(1) als unangenehm empfundene Verbindung von Farben, Formen, Tönen o. Ä.
ความไม่เข้ากัน /Kwa:m-ˆmai ˆKau gan/
• die Disharmonie von Farben ความไม่เข้ากันของสี
• die Disharmonie von Tönen ความไม่เข้ากันของเสียง

(2) (bildungssprachlich) Missstimmung, Uneinigkeit
ความไม่ลงรอยกัน /Kwa:m-ˆmai long rɔ:i gan/
ความขัดแย้ง /Kwa:m-,Kat ‘jä:ng/