grob

(1) in seiner Beschaffenheit derb, rau; nicht sehr fein (zerkleinert o. Ä.); in Bezug auf Form, Aussehen derb wirkend, ohne Feinheit
หยาบ /,ja:p/
• eine große Zehe Knoblauch, grob gehackt กระเทียมกลีบใหญ่สับหยาบ
• grober Stoff ผ้าหยาบ
• grobe Hände มือหยาบ
• grobes Salz nicht raffiniertes Salz เกลือหยาบ
• grober Sand ทรายหยาบ

(2) (abwertend) barsch u. unhöflich
หยาบคาย /,ja:p Ka:i/
• Er wäre fast grob zu ihr geworden. เขาเกือบจะหยาบคายกับเธอ
• Er ist ein grober Mensch. เขาเป็นคนหยาบคาย
• Rede nicht so grob! อย่าพูดหยาบคายอย่างนั้น
• grobes Verhalten พฤติการณ์หยาบคาย
• Dieser Vater geht sehr grob mit seinen Kindern um. พ่อคนนี้ทำกะลูกอย่างหยาบคายมาก