Krankheit (f.)

(1) (Medizin) Störung der normalen körperlichen od. psychischen Funktionen, die spezifische Symptome verursacht u. oft einen identifizierbaren Ursprung (wie Infektion, genetische Defekte, Umweltfaktoren) hat
โรค /ˆro:k/ [โรค /ˆro:k/]
• Anämie ist eine Krankheit, die in Thailand häufig auftritt. โรคเลือดน้อยเป็นโรคหนึ่งที่พบได้มากในประเทศไทย
• Dies ist eine Krankheit, die man heilen kann. นี่เป็นโรคที่รักษาได้
• Dies ist eine Krankheit, vor der man sich schützen kann. นี่เป็นโรคที่ป้องกันได้
• (3c) Wir können Krankheiten durch die Einnahme von Medikamenten behandeln.
  เราสามารถรักษาโรคโดยการกินยา
• Hypnose ist bei der Behandlung einiger Krankheiten von Nutzen.
  การสะกดจิตมีประโยชน์ในการรักษาโรคบางชนิด
• Koma wird durch Verletzungen, Krankheiten oder Gifte ausgelöst. โคม่าเกิดจากการบาดเจ็บโรคหรือยาพิษ
• Das Aufgeben des Rauchens vermindert das Risiko des Ausbrechens schwerer Krankheiten.
  การเลิกสูบบุหรี่ลดความเสี่ยงของการเกิดโรคร้าย
• Gicht ist der Name einer Krankheit, die durch das Vorhandensein von zu viel Harnsäure im Blut ausgelöst wird.
  เกาต์คือชื่อโรคชนิดหนึ่งที่เกิดจากการมีกรดยูริกในเลือดมากเกินไป
• (9c1+2) Die Erkältung ist eine Krankheit, die durch eine Virusinfektion entsteht.
  โรคไข้หวัดคือโรคที่เกิดจากการติดเชื้อไวรัส
• Diese Krankheit entsteht durch Bakterien. โรคนี้เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย
• Er ist anfällig für Krankheiten. เขาเป็นโรคง่าย
• an einer Krankheit leiden, eine Krankheit haben เป็นโรค
• irgendeine Krankheit haben เป็นโรคชนิดหนึ่ง / เป็นโรคอย่างหนึ่ง
• Patienten, die an einer ansteckenden Krankheit leiden, von anderen isolieren
  แยกคนไข้ที่เป็นโรคติดต่อออกจากคนไข้อื่นๆ
• Was für eine Krankheit hat er? เขาเป็นโรคอะไร
• Der Arzt sagt nicht, welche Krankheit er hat. หมอไม่บอกว่าเขาเป็นโรคอะไร
• Er wird von einer bösartigen Krankheit gepeinigt. เขาถูกโรคร้ายทรมาน
• an einer Krankheit erkranken ป่วยเป็นโรค / ป่วยด้วยโรค
• sich mit einer Krankheit anstecken ติดโรค / ติดต่อโรค
• Diese Krankheit ist ansteckend. โรคนี้ติดได้ง่าย /โรคนี้ติดต่อได้ง่าย
• Diese Krankheit ist nicht ansteckend. โรคชนิดนี้ไม่ติดต่อ
• der Ausbruch einer Krankheit การระบาดของโรค
• eine Krankheit verursachen ทำให้เกิดโรค
• Rauchen verursacht Krankheiten. การสูบบุหรี่ทำให้เกิดโรค
• eine erbliche Krankheit โรคกรรมพันธุ์
• eine chronische Krankheit / eine langwierige Krankheit โรคเรื้อรัง
• Lepra ist eine ansteckende chronische Krankheit. โรคเรื้อนเป็นโรคติดต่อเรื้อรัง
• eine Krankheit diagnostizieren วินิจฉัยโรค
• Der Arzt hat diese Krankheit als Lungenentzündung diagnostiziert. หมอได้วินิจฉัยโรคนี้เป็นโรคปอดบวม
• Dies ist der fünfte Fall der Krankheit, die in diesem Jahr in Bangkok auftrat.
  นี่เป็นรายที่ห้าของโรคที่ได้เกิดขึ้นในกรุงเทพฯ ปีนี้
• eine Krankheit austilgen กำจัดโรค
• Dies ist eine Krankheit, die fortpflanzungsunfähig macht. นี้เป็นโรคที่ทำให้เป็นหมัน
• eine Krankheit im Anfangsstadium โรคในระยะเริ่มต้น / โรคในระยะแรก

(2) (nS) Zeit des Krankseins
ช่วงที่ป่วย /ˆtschu:ang ˆTi: ,pu:ai/
• Er ganz ist abgemagert nach der Krankheit. เขาผอมลงมากทีเดียวหลังจากเขาป่วย