Geduld (f.)

(1) Fähigkeit zu warten, sich zu beherrschen
ความอดทน /Kwa:m-,ot Ton/
• Er war ein Muster an Geduld. เขาเป็นแบบอย่างของความอดทน
• Solch eine Arbeit erfordert viel Geduld. งานเช่นนั้นต้องการความอดทนมาก
• Dieser Lehrer begegnet den Schülern mit Geduld. ครูคนนี้ปฏิบัติต่อนักเรียนด้วยความอดทน
• Ihm fehlt es an Geduld. เขาขาดความอดทน
• Geduld haben / Geduld aufbringen มีความอดทน
• Die Menschen von heute haben wenig Geduld. คนสมัยนี้มีความอดทนน้อย
• Ihm geht schon die Geduld aus. ความอดทนของเขากำลังจะหมดแล้ว
• Er ist am Ende seiner Geduld. เขาหมดความอดทนแล้ว
• Seine Geduld ist zu Ende. ความอดทนของเขาหมดแล้ว
• Meine Geduld hat Grenzen. ความอดทนของฉันมีขอบเขต / ความอดทนของฉันมีขีดจำกัด

(2) das Geduldigsein
การอดทน /ga:n-,ot Ton/
• Geduld ist ein wichtiger Teil der japanischen Kultur. การอดทนเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมญี่ปุ่น