Bescheinigung (f.)

(1) schriftlicher Nachweis für etw.
หนังสือรับรอง /ˇnang-ˇsü: ‘rap rɔ:ng/ [ฉบับ /,tscha-,bap/, ใบ /bai/]
ใบรับรอง /bai ‘rap rɔ:ng/ [ฉบับ /,tscha-,bap/, ใบ /bai/]
• eine Bescheinigung schreiben เขียนหนังสือรับรอง / เขียนใบรับรอง
• eine Bescheinigung ausstellen ออกหนังสือรับรอง / ออกใบรับรอง
• eine rückwirkend geltende Bescheinigung ausstellen ออกหนังสือรับรองย้อนหลัง / ออกใบรับรองย้อนหลัง
• eine Bescheinigung lesen อ่านหนังสือรับรอง / อ่านใบรับรอง
• Er braucht eine Bescheinigung, um damit ein Visum zu beantragen.
  เขาต้องการหนังสือรับรองเพื่อนำไปขอวีซา / เขาต้องการใบรับรองเพื่อนำไปขอวีซา
• Es ist keine Bescheinigung erforderlich. ไม่ต้องมีหนังสือรับรอง / ไม่ต้องมีใบรับรอง

(2) (nS) das Bescheinigen1
การรับรอง /ga:n-‘rap rɔ:ng/

(3) (nS) das Bescheinigen2
การออกหนังสือรับรอง /ga:n-,ɔ:k ˇnang-ˇsü: ‘rap rɔ:ng/
การออกใบรับรอง /ga:n-,ɔ:k bai ‘rap rɔ:ng/

(4) je nach Kontext synonym für: siehe Schlagwort -bescheinigung