abfinden

(1) <vr> sich in etw. fügen
ทำใจ /Tam dschai/
• Da gibt es nur Eins: sich damit abfinden. มีอย่างเดียว คือทำใจเสีย
• Ich werde mich niemals damit abfinden können. ผมไม่มีวันจะทำใจได้ / ผมจะไม่มีวันทำใจได้
• Er kann sich nicht damit abfinden, dass seine Tochter einen Schwarzen geheiratet hat.
  เขาทำใจไม่ได้ที่ลูกสาวไปแต่งงานกับคนผิวดำ

(2) durch eine einmalige Geldzahlung für etw. entschädigen
ชดใช้ค่าเสียหาย /‘tschot ‘tschai ˆKa: ˇsi:a ˇha:i/
• Die Gesellschaft wird die Versicherungsnehmer in voller Höhe des Schadens abfinden.
  บริษัทจะชดใช้ค่าเสียหายให้ผู้เอาประกันเต็มจำนวนความเสียหาย /
  บริษัทจะชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ผู้เอาประกันเต็มจำนวนความเสียหาย /
  บริษัทจะชดใช้ค่าเสียหายให้กับผู้เอาประกันเต็มจำนวนความเสียหาย

(3) durch eine einmalige Sachleistung für etw. entschädigen
ชดเชย /‘tschot tschö:i/
• Wie sollen wir ihn abfinden? เราจะชดเชยเขาอย่างไร

(4) <vr> einigen
ตกลง /,tok long/
• Sie konnten sich nicht abfinden. พวกเขาตกลงกันไม่ได้