Feind ศัตรู ศัตรูชาย ผู้ต่อต้าน ผู้ต่อต้านชาย ข้าศึก ทหารข้าศึก

Feind (m.)

(1) j./etw. mit einem feindlichen Verhältnis zu jm./etw.
ศัตรู /,sat-tru:/
(männl.) ศัตรูชาย /,sat-tru: tscha:i/
• Der Feind des Erfolges ist die Faulheit. ศัตรูต่อความสำเร็จคือความขี้เกียจ
• Der Mungo ist ein natürlicher Feind der Schlange. พังพอนเป็นศัตรูโดยธรรมชาติกับงู
• Feinde sein เป็นศัตรูกัน
• sich Feinde machen / sich Feinde schaffen ก่อศัตรูไว้
• Er hat sich viele Feinde gemacht. เขาก่อศัตรูไว้มาก
• den Feind besiegen ชนะศัตรู / เอาชนะศัตรู
• vorm Feind fliehen หนีศัตรู
• ein unsichtbarer Feind j., der sich nicht als Feind zu erkennen gibt ศัตรูมืด

(2) Gegner 2
ผู้ต่อต้าน /ˆPu: ,tɔ: ˆta:n/ [คน /Kon/]
(männl.) ผู้ต่อต้านชาย /ˆPu: ,tɔ: ˆta:n tscha:i/ [คน /Kon/]

(3) (nS) (Militär) feindliche Macht, feindliche Truppen
ข้าศึก /ˆKa: ,sük/
• den Feind angreifen โจมตีข้าศึก
• Der Feind wurde über den Mekong zurückgeschlagen. ข้าศึกถูกตีกลับข้ามแม่น้ำโขงไป

(4) (Militär) Soldat 1 einer feindlichen Macht
ทหารข้าศึก /‘Ta-ˇha:n ˆKa: ,sük/ [คน /Kon/, นาย /na:i/]
• Hunderte von Feinden wurden gefangengenommen. ทหารข้าศึกหลายร้อยคนถูกจับเป็นเชลย