Entführer (m.)

(1) j., der einen Menschen entführt1
ผู้ลักพา /ˆPu: ‘lak Pa:/ [คน /Kon/]
ผู้ลักพาตัว /ˆPu: ‘lak Pa: tu:a/ [คน /Kon/]
(männl.) ชายลักพาตัว /tscha:i ‘lak Pa: tu:a/ [คน /Kon/]
• Der Entführer forderte (ein) Lösegeld. ผู้ลักพาเรียกค่าไถ่ / ผู้ลักพาตัวเรียกค่าไถ่
• Die Polizei konnte ihn von den Entführern befreien.
  ตำรวจสามารถช่วยให้เขารอดพ้นจากพวกผู้ลักพาได้ / ตำรวจสามารถช่วยให้เขารอดพ้นจากพวกผู้ลักพาตัวได้

(2) j., der ein Flugzeug entführt2
สลัดอากาศ /,sa-,lat a:-,ga:t/ [คน /Kon/]
นักจี้ /‘nak-ˆdschi:/ [คน /Kon/]
นักจี้เครื่องบิน /‘nak-ˆdschi: ˆKrü:ang bin/ [คน /Kon/]
โจรจี้เครื่องบิน /dscho:n ˆdschi: ˆKrü:ang bin/ [คน /Kon/]
(männl.) สลัดอากาศชาย /,sa-,lat a:-,ga:t tscha:i/ [คน /Kon/]
(männl.) นักจี้ชาย /‘nak-ˆdschi:/ [คน /Kon/]
• Entführer sollten hart bestraft werden.
  สลัดอากาศควรจะถูกทำโทษอย่างแรง / นักจี้ควรจะถูกทำโทษอย่างแรง /
  นักจี้เครื่องบินควรจะถูกทำโทษอย่างแรง / โจรจี้เครื่องบินควรจะถูกทำโทษอย่างแรง