Kindheit (f.)
วัยเด็ก /wai ,dek/
• Er kann sich nicht an das Leben in seiner Kindheit erinnern. เขาจำชีวิตในวัยเด็กของเขาไม่ได้
• (6) In ihrer Kindheit war unsere Tochter nicht so eigensinnig wie heutzutage.
  ตอนเด็กลูกสาวของเราไม่หัวแข็งเหมือนทุกวันนี้
• die frühe Kindheit วัยทารก
• seit der Kindheit, von Kindesbeinen an ตั้งแต่เด็ก / ตั้งแต่เด็กๆ
• (4) Ich esse wirklich keinen Papayasalat, schon seit meiner Kindheit nicht.
  ฉันกินส้มตำไม่เป็นจริงๆ ตั้งแต่เด็กแล้ว