Familie (f.)

(1) Gemeinschaft der Eltern u. ihrer Kinder
ครอบครัว /ˆKrɔ:p Kru:a/ [ครอบครัว /ˆKrɔ:p Kru:a/]
• Die Familie ist die wichtigste Grundlage der Gesellschaft. ครอบครัวเป็นรากฐานของสังคมที่สำคัญที่สุด
• (4) Die Familie wohnt in einem Dorf. ครอบครัวอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
• Das ganze Dorf besteht aus dreißig Familien. ทั้งหมู่บ้านมีสามสิบครอบครัว
• Er kommt aus einer bedürftigen Familie. เขามาจากครอบครัวยากจน
• Wie geht es deiner Familie? ครอบครัวคุณสบายดีหรือ
• (eine) Familie haben verheiratet sein มีครอบครัว
• Sie braucht Geld für die Familie. เธอต้องการเงินเพื่อครอบครัว
• eine Familie ernähren เลี้ยงครอบครัว
• (3) Sie prostituiert sich, um mit dem Geld die Familie zu ernähren.
  เธอขายตัวเพื่อเอาเงินไปเลี้ยงครอบครัว
• für die Familie arbeiten / zum Wohle der Familie arbeiten ทำงานเพื่อครอบครัว
• eine achtköpfige Familie ครอบครัวแปดคน

(2) Gruppe von Personen, die untereinander blutsverwandt od. verschwägert ist
ตระกูล /,tra-gu:n/ [ตระกูล /,tra-gu:n/]
• Er stammt aus guter Familie. เขามาจากตระกูลที่ดี

(3) (Biologie) Kategorie von tierischen od. pflanzlichen Lebewesen, die näher miteinander verwandt sind
วงศ์ /wong/
• Die Orcas sind die größte Spezies in der Familie der Delphine. ออร์ก้าเป็นสปีชี่ส์ที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์ของโลมา
ตระกูล /,tra-gu:n/ [ตระกูล /,tra-gu:n/]
• Seeanemonen gehören zur Familie der Meerestiere. ดอกไม้ทะเลเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลสัตว์ทะเล

(4) (Sprachwissenschaft) Gruppe verwandter Sprachen mit gemeinsamem Ursprung
ตระกูล /,tra-gu:n/ [ตระกูล /,tra-gu:n/]
• Sprachen der indoeuropäischen Familie ภาษาตระกูลอินโดยูโรเปียน