Patient (m.) (Medizin) j., der medizinisch behandelt wird
คนไข้ /Kon ˆKai/ [คน /Kon/, ราย /ra:i/]
(männl.) คนไข้ชาย /Kon ˆKai tscha:i/ [คน /Kon/, ราย /ra:i/]
• (3c) Die Gesundheit des Patienten wird schlechter werden. /
  Die Gesundheit des Patienten wird sich verschlechtern. สุขภาพของคนไข้จะแย่ลง
• (4) Der Körper des Patienten ist so schwach, dass er nicht in der Lage ist zu gehen.
  ร่างกายของคนไข้อ่อนแอจนเดินไม่ไหว
• (2) Der Patient muss zehn Kilogramm abnehmen. คนไข้ต้องลดน้ำหนักลงสิบกิโลกรัม
• (1A/1B) „Fühlt sich der Patient heute etwas besser?“ „Ja, viel besser. / Ja, er fühlt sich viel besser.“
  „วันนี้คนไข้รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม“ „ดีขึ้นมาก / รู้สึกดีขึ้นมาก“
• Patienten, die an einer ansteckenden Krankheit leiden, von anderen Patienten absondern
  แยกคนไข้ที่เป็นโรคติดต่อออกจากคนไข้อื่นๆ
• Der Arzt sagt, der Patient ist außer Gefahr. หมอบอกว่าคนไข้ได้พ้นจากอันตรายแล้ว
• Die Atmung des Patienten ist unregelmäßig. การหายใจของคนไข้ไม่สม่ำเสมอ
• Der Zustand des Patienten hat sich gar nicht verbessert. อาการของคนไข้ไม่ดีขึ้นเลย
• (3h) Der Patient fragt, wann er den Verband abnehmen kann. คนไข้ถามว่าจะแก้ผ้าพันแผลออกได้เมื่อไร
• ein Patient, der stationär behandelt wird คนไข้ใน /Kon ˆKai nai/ [คน /Kon/, ราย /ra:i/]
• ein Patient, der ambulant behandelt wird คนไข้นอก /Kon ˆKai ˆnɔ:k/ [คน /Kon/, ราย /ra:i/]