bekunden

(1) (geh.) (durch Gesten, Mienen od. Worte) zum Ausdruck bringen
แสดง /,sa-dä:ng/
• Sein Kopfnicken bekundet, dass er mir beipflichtet.
  การพยักหน้าของเขาแสดงว่าเขาเห็นด้วยกับผม
• Seine Miene bekundete Erstaunen. สีหน้าของเขาแสดงความประหลาดใจ
• jm. sein Beileid bekunden แสดงความเสียใจต่อ x
• Interesse bekunden แสดงความสนใจ

(2) (Rechtswesen) eine Aussage vor Gericht machen
ให้การ /ˆhai ga:n/
• Alle vier Geschädigten bekundeten übereinstimmend, dass sie Land vom Angeklagten gekauft hätten.
  ผู้เสียหายทั้งสี่คนให้การตรงกันว่าได้ซื้อที่ดินจากจำเลย