Überraschung (f.)

(1) plötzliches, unerwartetes Ereignis
เรื่องคาดไม่ถึง
• eine erfreuliche Überraschung เรื่องคาดไม่ถึงที่น่ายินดี
ที่ประหลาดใจ /ˆTi: ,pra-,la:t dschai/
• Ihr Verhalten war für alle eine Überraschung. พฤติกรรมของเธอเป็นที่ประหลาดใจกับทุกคน

(2) das Überraschtsein
ความแปลกใจ /Kwa:m-,plä:k dschai/
ความประหลาดใจ /Kwa:m-,pra-,la:t dschai/
ความพิศวง /Kwa:m-‘Pit-,sa-ˇwong/
• Sein Gesichtsausdruck bekundete Überraschung.
  สีหน้าของเขาแสดงความแปลกใจ / สีหน้าของเขาแสดงความประหลาดใจ / สีหน้าของเขาแสดงความพิศวง
• Zu meiner Überraschung war er zu Hause.
  ฉันแปลกใจที่เขาอยู่บ้าน /ฉันประหลาดใจที่เขาอยู่บ้าน / ฉันพิศวงที่เขาอยู่บ้าน

(3) etw. Schönes, womit j. nicht gerechnet hat
เซอร์ไพรส์ / เซอร์ไพรซ์ /sö:-‘Prais/*
• Ich habe eine Überraschung für dich. ฉันมีเซอร์ไพรส์ให้คุณ
• eine kleine Überraschung เซอร์ไพรส์นิดๆ หน่อยๆ