Krieg (m.)
สงคราม /ˇsong-Kra:m/ [ครั้ง /‘Krang/, หน /ˇhon/]
• Die Ursache für Kriege ist der Egoismus des Menschen. สาเหตุของสงครามก็คือความเห็นแก่ตัวของมนุษย์
• Zu diesem Zeitpunkt hatte der Krieg bereits begonnen. ขณะนี้สงครามได้เริ่มขึ้นแล้ว
• ein Krieg bricht aus สงครามเริ่มขึ้น / สงครามเกิดขึ้น
• Der Krieg brach in der Nacht vom zweiten Januar aus. สงครามเริ่มขึ้นเมื่อคืนวันที่สองมกราคม
• jm. den Krieg erklären ประกาศสงครามกับ x
• Deutschland erklärte England den Krieg. เยอรมันประกาศสงครามกับอังกฤษ
• einen Krieg mit jm. beginnen เริ่มทำสงครามกับ x
• einen Krieg führen ทำสงคราม
• Wir wollen keinen Krieg mit Japan führen. เราไม่ต้องการทำสงครามกับญี่ปุ่น
• gegeneinander Krieg führen ทำสงครามกัน
• Krieg führende Länder ประเทศซึ่งทำสงครามกัน
• in den ersten Jahren des Krieges ในปีแรกๆ ของสงคราม
• Berlin wurde während des Zweiten Weltkrieges schwer bombardiert.
  กรุงเบอร์ลินถูกทิ้งลูกระเบิดอย่างหนักระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
• einen Krieg verursachen ก่อให้เกิดสงคราม
• Er verlor sein Leben während des Krieges. เขาสูญเสียชีวิตไปในระหว่างสงคราม
• Seine Frau starb, bevor der Krieg aus war. / Seine Frau starb, bevor der Krieg zu Ende war.
  ภรรยาของเขาตายก่อนเสร็จสงคราม
• einen Krieg gewinnen ชนะสงคราม
• einen Krieg verlieren แพ้สงคราม
• einen Krieg vermeiden หลีกเลี่ยงสงคราม
• einen Krieg beenden ยุติสงคราม
• totaler Krieg สงครามทั้งมวล