Krone (f.)
(1) Kopfzierde eines Herrschers als Zeichen der Macht u. Würde
มงกุฎ /mong-,gut/ [องค์ /ong/]
• Anstatt eine Krone aufzusetzen, setzt der Prinz einen Sonnenhut auf.
แทนที่จะสวมมงกุฎเจ้าชายกลับสวมหมวกกันแดด
• (3a) Diese Krone ist mit Diamanten und schwarzen Perlen geschmückt.
มงกุฎองค์นี้ประดับด้วยเพชรและไข่มุกดำ
• Die Krone ist mit Edelsteinen verziert. มงกุฎประดับด้วยอัญมณี
• eine mit Diamanten geschmückte Krone มงกุฎที่ประดับด้วยเพชร
• Spruch achtzehn Kronen im Thai ein idiomatischer Ausdruck für: Betrüger, Schwindler
สิบแปดมงกุฎ /,sip ,pä:t mong-,gut/
• (3b) Zurzeit müssen wir uns vor Betrügern in Acht nehmen. ตอนนี้เราต้องระวังสิบแปดมงกุฎ
(2) Familie eines Königs o. Ä.
ราชวงศ์ /ˆra:t-‘tscha-wong/ [ราชวงศ์ /ˆra:t-‘tscha-wong/]
• die englische Krone ราชวงศ์อังกฤษ
(3) Krone1, die eine Schönheitskönigin zum Zeichen des Sieges trägt
มงกุฎนางงาม /mong-,gut na:ng nga:m/ [มงกุฎ /mong-,gut/]
(4) (Anatomie, salopp) Kopf1
(ugs.) หัว /ˇhu:a/ [หัว /ˇhu:a/]
(geh.) ศีรษะ /ˇsi:-sa/ [ศีรษะ /ˇsi:-sa/]
• Spruch jm. in die Krone fahren jn. ärgern, verstimmen ทำให้ x โกรธ / ทำให้ x โมโห
• Spruch einen in der Krone haben betrunken sein เมา
• Fahre kein Auto, wenn du einen in der Krone hast. อย่าขับรถเวลาเมา
(5) kurz für: Baumkrone
ยอดไม้ /ˆjɔ:t ‘mai/
ยอดต้นไม้ /ˆjɔ:t ˆton ‘mai/
(6) kurz für: Zahnkrone
ครอบฟัน /ˆKrɔ:p fan/
(7) kurz für: Mauerkrone
สันกำแพง /ˇsan gam Pä:ng/ [สัน /ˇsan/]
(8) Höhepunkt1
จุดสูงสุด /,dschut ˇsu:ng ,sut/ [จุด /,dschut/]
(9) Knopf an Armband- od. Taschenuhren zum Stellen der Zeiger u. Aufziehen des Uhrwerks
เม็ดมะยม /‘met ‘ma-jom/ [เม็ด /‘met/]
• Die Krone ist ein Knopf zum Aufziehen und Stellen der Uhrzeit einer Armbanduhr.
เม็ดมะยมคือปุ่มสำหรับไขลานและตั้งเวลานาฬิกาข้อมือ
(10) (Sprachwissenschaft) Name eines thail. Konsonanten [i]
ดอชฎา /dɔ: ‘tscha-da:/
(11) Währungseinheit in verschiedenen Staaten (Euro, Währung)
โครน /Kro:n/*
• dänische Krone โครนเดนมาร์ก
• norwegische Krone โครนนอร์เวย์
โครนา /Kro:-ˆna./*
• isländische Krone โครนาไอซ์แลนด์
• schwedische Krone โครนาสวีเดน