schenken

(1) jm. etw. zum Geschenk1 machen
ให้เป็นของขวัญ /ˆhai pen ˇKɔ:ng ˇKwan/
• Ich habe ihm dieses Buch geschenkt.
  ผมให้หนังสือเล่มนี้เขาเป็นของขวัญ / ผมให้หนังสือเล่มนี้เป็นของขวัญแก่เขา
• Er bekam drei Bücher geschenkt. เขาได้รับหนังสือสามเล่มเป็นของขวัญ
ให้ของขวัญ /ˆhai ˇKɔ:ng ˇKwan/
• Großvater will nicht, dass wir ihm etwas schenken. คุณปู่ไม่อยากให้พวกเราให้ของขวัญท่าน
• Spruch Geschenkt ist geschenkt! Was man einmal gegeben hat, kann man nicht zurückfordern.
  ให้แล้วเรียกคืนไม่ได้

(2) (geh.) (ein Getränk) eingießen, einschenken
ริน /rin/
• Bier in ein Glas schenken รินเบียร์ใส่แก้ว

(3) <vr>(ugs.) auf etw., das einem nichts Positives beschert, verzichten (...)
• Dieser Film ist todlangweilig. Den schenkst du dir besser. หนังเรื่องนี้น่าเบื่อจะตาย ไม่ดูดีกว่า

(4) {idV: jm./etw. Gehör schenken} jn./etw. anhören
ฟัง /fang/
• Er weigert sich, seinem Sohn Gehör zu schenken. เขาไม่ยอมฟังลูกชาย
• Er bereut sehr, meiner Warnung kein Gehör geschenkt zu haben.
 เขาเสียใจมากที่ไม่ฟังคำเตือนของผม

(5) {idV: jm./etw. Glauben schenken} jm./etw. glauben
เชื่อ /ˆtschü:a/
• Du solltest ihm Glauben schenken. คุณน่าจะเชื่อเขา
• Schenke seinen spöttischen Äußerungen keinen Glauben! อย่าไปเชื่อคำพูดเยาะเย้ยของเขา

(6) {idV: jm. Vertrauen schenken} jm vertrauen
ไว้ใจ /‘wai dschai/
ไว้วางใจ /‘wai wa:ng dschai/
• Man sollte Fremden kein Vertrauen schenken.
  ไม่ควรไว้ใจคนแปลกหน้า / ไม่ควรไว้วางใจคนแปลกหน้า

(7) {idV: jm./etw. die Freiheit schenken} jn./etw. frei lassen
ปล่อย /,plɔi/
• Wir müssen dem Gefangenen die Freiheit schenken. เราต้องปล่อยนักโทษ
• einem Vogel die Freiheit schenken ปล่อยนก

(8) {idV: jm. ein Lächeln schenken} jn. anlächeln
ยิ้มให้ /‘jim ˆhai/
ยิ้มกับ /‘jim ,gap/
• Sie schenkt jedem ein Lächeln. เธอยิ้มให้คนทุกคน / เธอยิ้มกับคนทุกคน