Magie (f.)

(1) vermeintliche Fähigkeit, übernatürliche Kräfte zu nutzen, um scheinbar unmögliche Dinge zu bewirken od. zu beeinflussen
ไสยศาสตร์ /ˇsai-‘ja-,sa:t/
• Magie treiben ปฏิบัติไสยศาสตร์
• nicht an Magie glauben ไม่เชื่อไสยศาสตร์
• schwarze Magie ไสยศาสตร์ดำ

(2) Tricks od. Illusionen, die durch Geschicklichkeit u. Täuschung entstehen, oft zur Unterhaltung
มายากล /ma:-ja:-gon/
• Der Zauberer zeigte beeindruckende Magie. นักเล่นกลแสดงมายากลที่น่าประทับใจ

(3) besondere Anziehungskraft, Faszination od. emotionale Wirkung, die j./etw. ausstrahlt
เสน่ห์ /,sa-,ne:/
• die Magie des Wortes เสน่ห์ของคำพูด