Reisfeld Reis-Feld (n.) (Landwirtschaft)
นา /na:/ [แปลง /plä:ng /, ผืน /ˇPü:n/; กระบิ้ง /,gra-ˆbing/, ตะบิ้ง /,ta-ˆbing/, บิ้ง /ˆbing/]
• Er gräbt eine Rinne, um das Reisfeld zu entwässern. เขาขุดรางเพื่อระบายน้ำในนา
• auf dem Reisfeld arbeiten ทำนา
• Er pflanzte Reis auf dem Reisfeld eines anderen. เขาปลูกข้าวในนาของคนอื่น
• „Wo ist er?“ „Er ist auf dem Reisfeld.“ „เขาอยู่ไหน“ „เขาอยู่ในนา“
• ein Reisfeld pflügen ไถนา
• ein Reisfeld eggen คราดนา
• dammähnliche Umrandung eines Reisfeldes
  คันนา /Kan na:/ [คัน /Kan/] คันดิน /Kan din/ [คัน /Kan/] ลูกคัน /ˆlu:k Kan/ [คัน /Kan/]
• ein unbebautes, brachliegendes Reisfeld นาร้าง
• ein abgeerntetes Reisfeld นาที่เก็บเกี่ยวแล้ว