Sohn ลูกชาย ลูกผู้ชาย บุตรชาย

Sohn (m.) direkter männl. Nachkomme
ลูกชาย /ˆlu:k tscha:i/ [คน /Kon/]
ลูกผู้ชาย /ˆlu:k ˆPu: tscha:i/ [คน /Kon/]
บุตรชาย /,but tscha:i/ [คน /Kon/]
• Er hat nur einen Sohn.
  
เขามีลูกชายแต่เพียงคนเดียว / เขามีลูกชายแค่คนเดียว / เขามีลูกผู้ชายแต่เพียงคนเดียว /
  เขามี
ลูกผู้ชายแค่คนเดียว / เขามีบุตรชายแต่เพียงคนเดียว / เขามีบุตรชายแค่คนเดียว
• Sein einziger
Sohn ist bereits verheiratet.
  
ลูกชายคนเดียวของเขาแต่งงานไปแล้ว / ลูกผู้ชายคนเดียวของเขาแต่งงานไปแล้ว / บุตรชายคนเดียวของเขาแต่งงานไปแล้ว
• der älteste
Sohn ลูกชายคนโต / ลูกผู้ชายคนโต / บุตรชายคนโต
• der jüngste
Sohn ลูกชายคนเล็ก / ลูกผู้ชายคนเล็ก / บุตรชายคนเล็ก
• eine im Thai abfällige Bezeichnung für:
Sohn einer Hure ลูกหมา