Pfeife (f.)

(1) speziell für das Rauchen von Tabak entwickeltes Rauchgerät
กล้องยาเส้น /ˆglɔng ja: ˆsen/ [กล้อง /ˆglɔng/]
กล้องยาสูบ /ˆglɔng ja: ,su:p/ [กล้อง /ˆglɔng/]
(kurz) กล้อง /ˆglɔng/ [กล้อง /ˆglɔng/]
• Pfeife rauchen สูบกล้องยาเส้น / สูบกล้องยาสูบ / สูบกล้อง
• Er raucht gerade seine Pfeife.
  เขากำลังสูบกล้องยาเส้นของเขา / เขากำลังสูบกล้องยาสูบของเขา / เขากำลังสูบกล้องของเขา
• Er hat ständig eine Pfeife im Mund. เขาคาบกล้องยาเส้นอยู่เสมอ / เขาคาบกล้องยาสูบอยู่เสมอ / เขาคาบกล้องอยู่เสมอ

(2) Instrument, das beim Hineinblasen lauten u. schrillen Ton hervorbringt
นกหวีด /‘nok ,wi:t/ [ตัว /tu:a/]
• Der Schiedsrichter hat eine Pfeife. ผู้ตัดสินมีนกหวีด

(3) (Anatomie, derb) Penis
องคชาต /ong-‘Ka-ˆtscha:t/ [อัน /an/]
(ugs.) กระเจี๊ยว /,gra-‘dschi:o/ [อัน /an/]
(Kindersprache) จำปี /dscham pi:/
(Kindersprache) จู๋ /ˇdschu:/
(derb) ควย /Ku:ai/