Bettler (m.)
ขอทาน /ˇKɔ: Ta:n/ [คน /Kon/]
คนขอทาน /Kon ˇKɔ: Ta:n/ [คน /Kon/]
(männl.) ชายขอทาน /tscha:i ˇKɔ: Ta:n/ [คน /Kon/]
(männl.) ขอทานชาย /ˇKɔ: Ta:n tscha:i/ [คน /Kon/]
(männl.) คนขอทานชาย /Kon ˇKɔ: Ta:n tscha:i/ [คน /Kon/]
• Der Besitz dieses Stück Landes macht ihn vom Bettler zum Millionär.
  การเป็นเจ้าของที่ดินผืนนี้ทำให้เขากลายจากขอทานเป็นเศรษฐี /
  การเป็นเจ้าของที่ดินผืนนี้ทำให้เขากลายจากคนขอทานเป็นเศรษฐี
• (3a1+2) Wenn wir jedem Bettler, den wir treffen, zehn Baht geben, gehen wir sicher pleite.
  ถ้าให้เงินสิบบาทกับขอทานทุกคนที่เจอเราจะหมดตัวแน่ / ถ้าให้เงินสิบบาทกับคนขอทานทุกคนที่เจอเราจะหมดตัวแน่