fremd

(1) (von Personen) nicht bekannt, nicht vertraut
แปลกหน้า /,plä:k ˆna:/
• eine fremde Person, ein Fremder bzw. eine Fremde คนแปลกหน้า
• ein fremder Mann ผู้ชายแปลกหน้า

(2) (von Dingen) nicht bekannt, nicht vertraut
แปลกตา /,plä:k ta:/
• Hier gibt es viele Dinge, die mir fremd sind. ที่นี่มีหลายๆ สิ่งที่แปลกตาสำหรับฉัน

(3) eine andere Herkunft aufweisend
ต่าง /,ta:ng/
• eine fremde Sprache ภาษาต่างประเทศ
• Japan führt Autos in viele fremde Länder aus. ญี่ปุ่นส่งออกรถยนต์ไปยังต่างประเทศหลายประเทศ

(4) j. anders gehörend od. angehend
ของคนอื่น /ˇKɔ:ng Kon ,ü:n/
ของผู้อื่น /ˇKɔ:ng ˆPu: ,ü:n/
• Er mischt sich gern in fremde Angelegenheiten ein.
  เขาชอบเข้าไปยุ่งในเรื่องของคนอื่น / เขาชอบเข้าไปยุ่งในเรื่องของผู้อื่น
• Er pflanzte Reis auf einem fremden Reisfeld. เขาปลูกข้าวในนาของคนอื่น / เขาปลูกข้าวในนาของผู้อื่น
• fremdes Eigentum ทรัพย์สินของคนอื่น / ทรัพย์สินของผู้อื่น

(5) {idV: (irgendwo) fremd sein} sich (irgendwo) nicht auskennen
เป็นคนต่างถิ่น /pen Kon ,ta:ng ,Tin/
• Ich bin fremd hier. ฉันเป็นคนต่างถิ่นที่นี่

(6) {idV: ohne fremde Hilfe} (ganz) allein, selbst
ตามลำพัง /ta:m lam Pang/
• Er versucht, das Problem ohne fremde Hilfe zu lösen. เขาพยายามแก้ปัญหาตามลำพัง
เอง /e:ng/
• (6) Können Sie den Computer selbst reparieren? / Können Sie den Computer ohne fremde Hilfe reparieren?
  คุณซ่อมคอมพิวเตอร์เองได้ไหมครับ