zanken

(1) <meist vr> mit jm. einen Streit haben
ทะเลาะ /‘Ta-‘lɔ/
• Sie haben sich wieder vertragen, nachdem sie sich gezankt hatten. พวกเขาคืนดีกันแล้วหลังจากทะเลาะกัน
• Sich ein bisschen zu zanken ist normal. ทะเลาะกันบ้างเป็นของธรรมดา
• (sich) mit jm. zanken ทะเลาะกับ x

(2) (reg.) mit jm. schimpfen
ดุ /,du/
• Er zankte mit seiner Frau, weil sie zu spät kam. เขาดุเมียที่มาสายเกินไป