Bestrafung (f.)

(1) das Bestrafen
การลงโทษ /ga:n-long ˆTo:t/
การทำโทษ /ga:n-Tam ˆTo:t/
• die Bestrafung eines Verbrechens การลงโทษอาชญากรรม / การทำโทษอาชญากรรม
• die Bestrafung eines Verbrechers การลงโทษอาชญากร / การทำโทษอาชญากร
• von einer Bestrafung absehen ละเว้นจากการลงโทษ / ละเว้นจากการทำโทษ

(2) das Bestraftwerden
การโดนลงโทษ /ga:n-do:n long ˆTo:t/
การโดนทำโทษ /ga:n-do:n Tam ˆTo:t/
• einer Bestrafung durch Wegrennen entgehen
  หลีกเลี่ยงการโดนลงโทษโดยการวิ่งหนี / หลีกเลี่ยงการโดนทำโทษโดยการวิ่งหนี