wackeln

(1) keinen festen Halt od. Stand haben
โยกเยก /ˆjo:k ˆje:k/
• Dieser Tisch wackelt. โต๊ะตัวนี้โยกเยก
• Ein dreibeiniger Tisch wackelt nicht. โต๊ะสามขาไม่โยกเยก
• Einer meiner Zähne wackelt ein bisschen. ฟันซี่หนึ่งของผมโยกเยกนิดหน่อย

(2) sich zitternd hin u. her bewegen
สั่น /,san/
• Die Brücke wackelte und stürzte dann ein. สะพานสั่นแล้วพังลง

(3) an etw. rütteln
เขย่า /,Ka-,jau/
• am Zaun wackeln เขย่ารั้ว

(4) (ugs.) unsicher, schwankend gehen
เดินเตาะแตะ /dö:n ,tɔ-,tä/
• Der Greis ist über die Straße gewackelt. ชายชราเดินเตาะแตะข้ามถนน