endlich

(1) schließlich1
ในที่สุด /nai ˆTi: ,sut/
• Endlich waren wir wieder zusammen. เราได้อยู่ด้วยกันในที่สุด

(2) (ugs.) drückt Unmut, Ungeduld über langes Warten aus
ได้แล้ว /ˆdai ‘lä:o/
• Du könntest endlich mal aufhören, uns zu bevormunden! เลิกทำเหมือนเราเป็นเด็กน้อยได้แล้ว
สักที /,sak Ti:/
• Wann werden die Männer endlich (mal) damit aufhören, die Frauen zu diskriminieren?
  เมื่อไรผู้ชายจะเลิกเอาเปรียบผู้หญิงสักที

(3) räumlich ein Ende habend
มีขอบเขต /,mi: ,Kɔ:p ,Ke:t/
• Soviel man weiß, ist das Weltall endlich. เท่าที่ทราบจักรวาลมีขอบเขต

(4) zeitlich ein Ende habend
ไม่ถาวร /ˆmai ˇTa:-wɔ:n/
• Leben ist endlich. ชีวิตไม่ถาวร