Eifer (m.)
ความกระตือรือร้น /Kwa:m-,gra-tü:-rü:-‘ron/
• Er ist jemand, der Eifer besitzt. เขาเป็นคนที่มีความกระตือรือร้น
• Ihm fehlt mangelt es an Eifer. เขาขาดความกระตือรือร้น
• Er diente seinem Herrn mit Eifer. เขารับใช้นายของเขาด้วยความกระตือรือร้น
• Er lernt mit großem Eifer Englisch. เขาเรียนภาษาอังกฤษด้วยความกระตือรือร้นมาก
• Sein Eifer hat nachgelassen. ความกระตือรือร้นของเขาลดน้อยลง