Entweichung (f.)

(1) das Entweichen1
การรั่วไหล /ga:n-ˆru:a ˇlai/
• Es gab eine Entweichung einer radioaktiven Substanz aus dem Atomkraftwerk. มีการรั่วไหลของสารกัมมันตรังสีจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์

(2) das Entweichen2
การหลบหนี /ga:n-,lop ˇni:/
• Die Entweichung des Sträflings sorgte für Aufregung. การหลบหนีของนักโทษสร้างความตื่นเต้น