Verbrecher (m.) j., der ein Verbrechen begeht od. begangen hat
อาชญากร /,a:t[,a:t-‘tscha]-ja:-gɔ:n/ [คน /Kon/]
(männl.) อาชญากรชาย /,a:t[,a:t-‘tscha]-ja:-gɔ:n tscha:i/ [คน /Kon/]
ผู้ร้าย /ˆPu: ‘ra:i/ [คน /Kon/]
คนร้าย /Kon ‘ra:i/ [คน /Kon/]
• ein flüchtiger Verbrecher อาชญากรที่หลบหนีไป / ผู้ร้ายที่หลบหนีไป / คนร้ายที่หลบหนีไป
• Er ist einer der meistgesuchten Verbrecher. เขาเป็นหนึ่งในบรรดาอาชญากรที่ถูกต้องการตัวมากที่สุด /
  เขาเป็นหนึ่งในบรรดาผู้ร้ายที่ถูกต้องการตัวมากที่สุด / เขาเป็นหนึ่งในบรรดาคนร้ายที่ถูกต้องการตัวมากที่สุด
• einen Verbrecher verhaften จับกุมอาชญากร / จับกุมผู้ร้าย / จับกุมคนร้าย
• einen Verbrecher vor Gericht bringen นำอาชญากรไปขึ้นศาล / นำผู้ร้ายไปขึ้นศาล / นำคนร้ายไปขึ้นศาล
• Der Verbrecher sollte hart bestraft werden.
  อาชญากรควรจะถูกลงโทษอย่างแรง / ผู้ร้ายควรจะถูกลงโทษอย่างแรง / คนร้ายควรจะถูกลงโทษอย่างแรง
• Der Verbrecher wurde vom Gericht zu vier Jahren Gefängnis verurteilt.
  อาชญากรถูกศาลตัดสินจำคุกสี่ปี / ผู้ร้ายถูกศาลตัดสินจำคุกสี่ปี / คนร้ายถูกศาลตัดสินจำคุกสี่ปี