Polizist (m.) Angehöriger der Polizei (Beruf)
ตำรวจ /tam-,ru:at/ [คน /Kon/, นาย /na:i/]
(männl.) ตำรวจชาย /tam-,ru:at tscha:i/ [คน /Kon/, นาย /na:i/]
(englisch: police) โปลิศ /po:-‘lis/* [คน /Kon/, นาย /na:i/]
• (1) Mein Vater ist Polizist. พ่อของฉันเป็นตำรวจ
• (2A/2B) „Sind Sie Polizist (oder nicht)?“ „Nein, ich bin kein Polizist.“
  „คุณเป็นตำรวจหรือเปล่า“ „ไม่ครับ ผมไม่ได้เป็นตำรวจ
• Dieser Polizist muss in der Silvesternacht Dienst schieben. ตำรวจคนนี้ต้องอยู่เวรในคืนสิ้นปี
• Der Polizist schrieb seinen Namen auf. ตำรวจจดชื่อของเขาไว้
• Der Polizist legte dem Räuber Handschellen an. ตำรวจใส่กุญแจมือโจร
• Der Polizist regelt den Straßenverkehr. ตำรวจควบคุมการจราจร
• Der Polizist hielt das Auto winkend an. ตำรวจโบกมือให้รถหยุด
• ein Polizist in Uniform, ein uniformierter Polizist
  ตำรวจในเครื่องแบบ / ตำรวจใส่เครื่องแบบ / ตำรวจสวมเครื่องแบบ
• ein Polizist in Zivil ohne Uniform ตำรวจนอกเครื่องแบบ