Beute (f.)

(1) das, was durch Diebstahl, Raub o. Ä. erbeutet wurde
ของที่ปล้นมาได้ /ˇKɔ:ng ˆTi: ˆplon ma: ˆdai/
ของโจร /ˇKɔ:ng dscho:n/
ของร้อน /ˇKɔ:ng ‘rɔ:n/
• Sie teilten sich die Beute halbe-halbe.
  เขาแบ่งของที่ปล้นมาได้กันครึ่งต่อครึ่ง / เขาแบ่งของโจรกันครึ่งต่อครึ่ง / เขาแบ่งของร้อนกันครึ่งต่อครึ่ง

(2) von Raubtieren od. Jägern verfolgtes od. erbeutetes Tier
เหยื่อ /,jü:a/
• Den Spuren nach hat der Bengalische Tiger seine Beute in der Nähe des Dorfes gejagt.
  ตามรอยเสือโคร่งล่าเหยื่อใกล้หมู่บ้าน

(3) (Fachsprache) Bienenstock
รังเลี้ยงผึ้ง /rang ‘li:ang ˆPüng/
หีบเลี้ยงผึ้ง /,hi:p ‘li:ang ˆPüng/
กล่องเลี้ยงผึ้ง /,glɔng ‘li:ang ˆPüng/